Waarom we onze badkamerverwarmers eigenlijk proberen te ‘kwellen’
Laten we eerlijk zijn: badkamers zijn een nachtmerrie voor elektronica. Er heerst veel hitte, er is veel stoom, en af en toe spat er ook water op de apparaten. Dat is een recept voor problemen.
Als het afsluitingsmechanisme faalt, kan vocht naar binnen komen en de elektrische contactpunten beschadigen. Hierdoor kan er een kortsluiting ontstaan of kan het gloeidraad kapotgaan, lang voordat het apparaat echt versleten zou zijn. Niemand wil dat zijn verwarmingsapparaat het op het moment dat hij uit de douche stapt, niet meer werkt.
Omgaan met het “IPX5”-certificaat
Op de verpakking staat vaak het label “IPX5”. In gewone taal betekent dit dat we ervoor zorgen dat het apparaat bestand is tegen waterstralen vanuit alle richtingen.
We spuiten geen beetje water op het apparaat; we gebruiken juist veel water om het apparaat te testen.
Om dit mogelijk te maken, moet de aansluiting tussen de lampenhouder en de reflector perfect zijn. Als er zelfs maar een klein spleetje is, kan vocht naar binnen komen. Zodra het vocht zich op de draden bevindt, kan elektriciteit ergens anders naartoe gaan dan bedoeld. Dan zal de GFCI-afscheider vaak inschakelen, waardoor het apparaat niet meer werkt.
De “vochtige hitte”-test
De standaardkwaliteitscontroles zijn prima, maar ze geven niet het volledige beeld. Daarom laten we elke serie apparaaten door deze zogenaamde “verouderingstest” gaan.
We plaatsen de lampen in een speciale kamer en zetten ze bloot aan extreme hitte en 95% vochtigheid, gedurende honderden uren. Hierdoor moeten de materialen steeds weer uitzetten en krimpen.
Dit is de enige manier om te weten of het afsluitingsmechanisme het zal houden of dat de coating na zes maanden gebruik kapotgaat. We letten ook op eventuele lekkages – wanneer vocht langzaam door de isolatie heen dringt. Als een lamp faalt, gaan we terug naar het beginpunt, passen we de constructie aan of zoeken we een beter afsluitmiddel.
Het lastige dilemma: Hitte versus water
Hier zit het probleem.
Een goed afsluitend mechanisme houdt water uit, maar het houdt ook hitte vast. Als we het apparaat volledig afsluiten, kunnen de onderdelen zelfs heter worden dan bij een apparaat dat openligt voor lucht.
Als we te veel aandacht besteden aan het waterbestendig maken van het apparaat, zonder rekening te houden met de luchtcirculatie, kunnen de elektronica’s beschadigen.
Het is een balansopgave. We besteden veel tijd aan het regelen van de luchtcirculatie, zodat de onderdelen koel blijven, terwijl het water precies waar hoort te zijn: buiten de draden.